Een beetje gelijk

Een beetje gelijk

Met veel interesse volg ik de reacties op de gewaagde woorden van Bart De Wever in Terzake eerder deze week. Voor alle duidelijkheid : ik ben een 44-jarige Chinese, tweede generatie en heb de Belgische nationaliteit. Yumi Ng studeerde politieke wetenschappen, werkte als HR-manager bij diverse multinationals en legt momenteel de laatste hand aan haar eerste roman. Ze reageert op de controverse rond de uitspraken van Antwerps burgemeester Bart De Wever.

Tags : columns, media, mensen
Wisselen

Wisselen

“Ben jij voor mij een huis aan het sparen?”, vraagt mijn jongste van zes. Huh? Hoor ik dat goed? “Nee, natuurlijk niet,” zeg ik. Zij helemaal vol verbazing: “Oh? En hoe moet ik dan later een huis kopen?” Hahahaha… “Nou, wat denk je ervan te gaan werken voor je geld en dan een huis te kopen?” Femke Terra en haar dochter hebben een goed gesprek. Over later. 

Intuïtie

Intuïtie

‘Natuurlijk wist ik wat intuïtie was, dacht ik. Alleen raakte ik steeds hopeloos verstrikt tussen al mijn tegenstrijdige gevoelens en die malende gedachten die elkaar sowieso voortdurend tegenspraken.’ Renate Breuer, lifecoach en schrijver, over het gevecht om simpelweg naar je intuïtie te luisteren.

Braaf

Braaf

“Mamaaa, moet je kijken! Dat kind heeft een hondenriem om. Zielig, zeg!” Ik negeer haar, maar zie de man al enigszins rood aanlopen. “Mama kijk nou even! Die papa denkt dat zijn kind een hond is. Waarom doet-ie dat kind nou een riem om, zou die niet weten dat het een mens is?,” gooit ze er nog een schepje boven op. Inmiddels zes jaar, maar best wijs voor haar leeftijd. Ik kan maar beter antwoorden, anders blijft ze roepen dat ik moet kijken en om mijn mening vragen. Femke Terra over brave honden, opgejaagde konijnen en kinderen aan een riempje.

Stoner & Girls

Stoner & Girls

“Zijn deze stoelen nog vrij?” Met tegenzin keek ik op. Moest dat nu echt? Twee meisjes stonden me vragend aan te kijken. “Ja, hoor,” antwoordde ik vergevingsgezind. Ze zagen er zo ontwapenend en jong uit. “Je mag de stoelen best meenemen,” zei ik nog. En voegde er aan toe: “Privacy-gewijs en zo. Ik wil jullie gesprek niet afluisteren.” 

Renate Breuer hoort desondanks wat ze aanvankelijk liever niet wilde horen, omdat ze wil lezen. Onderhoudend is het wel. Zo’n gesprek over de liefde tussen twee jonge en ontwapende meisjes.