Fotografe Sharon Brouns maakt uniek tijdsbeeld van buitenwereld tijdens lockdown

“Ik werk in Brussel en woon in Antwerpen. Behalve fotograaf, werk ik namelijk ook deeltijds als begeleider van personen met een verstandelijke

Heeft de wereld een burn-out en is dat dan het goede nieuws?

Elke dag word ik ’s morgens wakker en denk ik dat het allemaal een bizarre droom is geweest. Een naargeestig hersenspinsel over algeheel onheil dat nergens op gebaseerd is. Dat

De zin en onzin over mondmaskers

De website maakjemondmasker.be is vooral bedoeld om je handige tips te geven bij het zelf maken en dragen van een mondmasker. Je kunt er ook mondmaskers doneren, vanwege het grote

Hoe overleef je? Wetenschappelijk bewezen gezonde voeding

In de media gonst het van de medische en voedingsadviezen. Wie snapt het nog? Hoe zit het met gluten, koolhydraten en 'raw'? Mag je vlees en zuivel eten? Hoe gevaarlijk

Wereld Tai Chi en Qigong Dag: Tai Chi maakt je een pak gezonder! 

Bill Douglas, de stichter van de Wereld Tai Chi en Qigong Dag en tevens auteur van het boek The Complete Idiot’s Guide to T’ai Chi & Qigong, verzamelde in 1999

Belgische Luc Hapers gaat 1.600 kilometer afleggen in Himalaya

“Ik wil steeds mijn grenzen verkennen en verleggen.,” steekt Luc Hapers (48) uit Herentals van wal. “Ik heb al een zware trektocht in de Andes gedaan en ondernam ook verschillende

Heeft de wereld een burn-out en is dat dan het goede nieuws?

Heeft de wereld een burn-out en is dat dan het goede nieuws?

‘Als introverte einzelgänger die meestal van thuis werkt, dacht ik aanvankelijk nog: zelfisolatie? Ik heb dat uitgevonden. Omdat ik als freelancer met een samenraapsel aan statuten niet meteen op een vangnet terug kon vallen in tijden van een pandemie, kwam daar nog bij dat er van enige verveling ook al geen sprake kon zijn. Dus zei ik ‘ja’ op al het telewerk dat zich aandiende en begon ik mij een slag in de rondte te werken om na deze wereldwijde corona-crisis niet totaal geruïneerd achter te blijven. Ik zal zeker de enige niet zijn die tussen alle mazen van het net valt.” Schrijfster Renate Breuer schreef de Averechtsrechtheid van de Dingen, een boek over een burn-out. In tijden van Corona vraagt ze zich een en ander af, want de symptomen die de wereld vertoont in tijden van Corona hebben toch verdacht veel parallellen met die van een stevige overspannenheid.

Hedwig in Frankrijk: Abrupt

Hedwig in Frankrijk: Abrupt

Ik zit nu in mijn kamer van de afgelopen acht weken, met de zon in m’n rug. Morgen rond deze tijd ben ik thuis, in Nederland. Een week eerder dan verwacht. Ik weet nog dat ik voor vertrek wel eens dacht: “Wat nou als één van mijn grootouders overlijdt, precies in de twee maanden dat ik weg ben?” Maar dat was eigenlijk een vraag van dezelfde soort als “Wat neem ik mee als mijn huis in brand zou staan?”: zo’n vraag die wel eens in je opkomt ‘s avonds laat wanneer je probeert te slapen en waar je ook een goede tien minuten over nadenkt, maar uiteindelijk toch van denkt dat het niet écht zal gebeuren. Totdat dat wel zo is.

Hedwig in Frankrijk (3): Stukje bij beetje

Hedwig in Frankrijk (3): Stukje bij beetje

‘Ik liet hem geloven dat ik voor maar één week in Montpellier was (is niet zo), dat ik uit Engeland kwam (ook niet waar) Pas toen hij vroeg in welke stad ik woonde, zei ik semi-verbaasd,Oooh mais non, je suis hollandaise.., waarna hij dacht dat ik Iers was) en dat ik inderdaad veel vrienden had op de taalschool (ook niet waar). Sébastien liet me gelukkig snel weer met m’n boek, maar het maakte me wel blij om te merken dat ik hem grotendeels begreep en kon antwoorden.’
De Nederlandse Hedwig (21) verblijft in april en mei in de Zuidfranse stad Montpellier. Om de taal te leren. Zodat ze straks meer kan bestellen dan een croissantje of een omelette du fromage. Vandaag deel 3. 

Homo

Homo

‘Het woord homo is een fonetische ramp, slecht gekozen en heeft een gigantisch pakket aan vooroordelen waar ik niks van mezelf in terugvind. Zo van: ‘hier is een doos en daar mag jij in leven,’ ‘dit is wie jij bent,’ ook al voelt dat niet zo. Er is ook de constante onderhuidse, onuitgesproken boodschap aanwezig alsof jij ‘afwijkend’ zou zijn, een tekortkoming zou hebben. Terwijl het eerder een extra kleur is, een geschenk aan de mensheid.’
Kees Meerman, een Nederlander die wortel heeft geschoten in Antwerpen, maar vooral een singersongwriter, theaterdocent, over hoe wij nog veel kunnen leren van de inheemse inwoners van Amerika die transgenders en homohuwelijken altijd volledig accepteren.

Tags : columns, mensen, taal