Afscheid van 2011

Afscheid van 2011

Nog even en 2011 zit er op. Andere jaren was ik altijd blij aan het einde van een jaar, omdat ik niet kon wachten tot het kon afsluiten en met een schone lei kon beginnen, maar dit jaar sluit ik af met een bijzonder goed gevoel. En dat mag ook wel eens een keer.

Tags : 2011
Kan het een beetje hoffelijker?

Kan het een beetje hoffelijker?

Vorige week rende ik naar de tram en de chauffeur leek er een waar genoegen in te scheppen om de deur net voor mijn neus snel dicht te doen. Vervolgens zette de tram zich langzaam in beweging om enkele meters verder voor een rood stoplicht te stoppen. Zou die man zich beter voelen door mij daar te laten staan? Heeft hij nog even in zijn achteruitkijkspiegel gekeken en eens smalend gelachen toen hij mij daar zag staan?

Tags : columns, zunke
Nooit meer kou lijden

Nooit meer kou lijden

Twee jaar geleden liet ik mij vrij makkelijk overhalen om op een winterse vrije dag mee te helpen in een jeneverkraam tijdens het veldrijden. Alle voorgaande jaren was het altijd erg gezellig geweest, zo werd mij verteld. “De Scheldecross, is dat veldrijden,” vroeg ik nog, maar het was al te laat en zo kwam het dat ik op de koudste dag van het jaar om acht uur ’s morgens niet in mijn warme bed lag, maar stond te vernikkelen op een dijk en mij serieus afvroeg: wat doe ik hier in godsnaam? Ik houd niet eens van veldrijden.

Tags : columns, zunke
Schaam-televisie

Schaam-televisie

Afgelopen maand was er in Nederland ophef over een nieuw televisieprogramma: ‘Dit is mijn Lijf,’ gebaseerd op het Britse Embarrassing Bodies. Het programma gaat over gewone mensen die zich schamen over een bepaald lichaamsdeel en hierdoor niet naar de dokter durven te gaan. Voor de camera kunnen ze zich laten bijstaan en behandelen door twee artsen en een tandarts die in een bus door Nederland rijden. Zo ook de vrouw met te grote schaamlippen, die ook vol in beeld kwamen.