Hedwig in Frankrijk (2): Alle begin is moeilijk

19-04-2017
Redactie
Hedwig in Frankrijk (2): Alle begin is moeilijk

Het is pas dag drie, maar het voelt alsof ik hier al weken zit. Vandaag is ook de eerste dag dat ik écht blij ben dat ik ben gegaan en dat ik er nu zit. Want wat vervloekte ik mezelf zondag op Schiphol, dat ik had bedacht dat ik het wel zou durven om (twee keer) te gaan vliegen terwijl als er ook maar íets is waar ik bang voor ben, het wel vliegen is.' De Nederlandse Hedwig (21) verblijft in april en mei in de Zuidfranse stad Montpellier. Om de taal te leren. Zodat ze straks meer kan bestellen dan een croissantje of een omelette du fromage. Hoe vergaat het haar daar de eerste dagen? Vandaag deel 2.

 

Maar godzijdank waren die vluchten in een flits voorbij, en kon ik halverwege de eerste vlucht zelfs denken ‘haha, vet ik doe dit gewoon!!’, en was ik zo, via Parijs, in Montpellier. Daar hou ik eigenlijk nooit zo rekening mee, dat ik ook daadwerkelijk aan zal komen op de bestemming, dus eenmaal geland besefte ik pas: oh, hier ben ik dus de komende twee maand. 

Demain midi
Wat helaas niet meteen in Montpellier was aangekomen was mijn koffer, die haalde het maar tot Parijs, wat behoorlijk zuur was. Gelukkig is hij gisteren uiteindelijk aangekomen, met hulp van een vriendin van een van de zoons uit het huis waar ik woon. De kofferbezorger had namelijk een briefje achtergelaten met een onleesbaar telefoonnummer, waar ik dus niks mee kon. Ik weet niet wie dat meisje allemaal heeft gebeld, maar opeens zei ze ‘demain midi’ (nou, ja, wel meer, maar dat was het enige wat ik begreep), en de volgende middag was mijn koffer er!

Ik voelde me hopeloos verloren maandag, toen bleek dat ik voor m’n gevoel nul Frans kon, en ik in de les niks kon zeggen of met iemand even een praatje kon maken. Alsof ik verlamd was: ik had heel veel om te vragen en zeggen, maar ik wist gewoon niet hóe. Ik baalde van mezelf, hoezo had dit me nou een leuk idee geleken, waarom wilde ik nou ácht weken weg en niet gewoon vier of zo, ik wilde alleen maar naar huis. 

Ik zag/sprak een familielid gister via FaceTime en die zei heel treffend: “Ja, toen ik in bed lag bedacht ik me, wow, Hedwig gaat én weg uit Utrecht én uit haar kamer én weg van haar werk en dan helemaal naar Frankrijk!”. Ja, dat besefte ik me ook die eerste dag, waarom wilde ik nou zo graag alles opgeven wat fijn en bekend is, alleen maar om me rot te voelen in een onbekend land?

Maar alle begin is moeilijk en het ging vandaag al een stuk beter in de les dan maandag. Ik zit met een Vlaams meisje in de ‘klas’ (met z’n tweeën dus, al zit er vanaf vandaag ook een Zwitsers meisje bij) en we kunnen veel voor elkaar vertalen. En verder is natuurlijk álles in het Frans (behalve veel van de verpakkingen in de supermarkt, daar staat het ook in het Nederlands op yesss), en het Engels van iedereen hier is hondsberoerd (ver-schrik-ke-lijk slecht), waardoor ik wel in het Frans móet praten en daardoor leer ik het ook snel. Dat ik elke dag weer een beetje meer begrijp en kan zeggen geeft me wel goede hoop. 

De P van ...
Ik stond in de supermarkt, en ging afrekenen bij één van de zelfscan-kassa’s, dat leek me wel handig omdat ik dan niet in het Frans hoefde te praten met zo’n caissière (dat heb ik vandaag wel gedaan, en het ging goed! Maar afgelopen maandag durfde ik dat nog niet). Maar toen ik mijn paprika wilde afwegen kwam ik er achter dat ik dus niet wist wat dat is in het Frans: een paprika. Met gekruiste vingers ging ik nog naar de P in de hoop dat ze het hier óók gewoon een paprika noemen, maar nee. Wat nu? Ik kon het ook niet even snel opzoeken. Er zat dus niks anders op om de jongen naast me aan te tikken, op de paprika te wijzen en te vragen: ‘Comment s’appelle?’. Een poivron is het dus. Poivron rouge.

Hedwig

Quoi? 
In april & mei woont Hedwig in Montpellier (Zuid-Frankrijk) om een taalcursus Frans te volgen, in de hoop dat ze daarna meer kan bestellen dan een croissantje of een omelette du fromage. Op haar Wordpress 'Hedwig in Frankrijk' pent ze haar Franse avonturen neer: om ze vast te leggen voor zichzelf én om ze te delen met anderen. Ook bij ons kun je Hedwigs avonturen lezen. Eerder verscheen deel 1 van Hedwig in Frankrijk: Nog één dag.


 

Reageren

  • HTML niet toegestaan. URL's worden automatisch clickable.
    * E-mail adres wordt niet getoond