‘De e-sigaret is op alle openbare plaatsen verboden,’ kopten verschillende Vlaamse kranten vorig jaar. Reden hiervoor bleek niet dat zo’n elektronische sigaret schadelijk is voor je omgeving zoals de analoge sigaret. Nee, de e-sigaret zou ten eerste een geneesmiddel zijn en bovendien anderen aansporen tot roken (…) dat je als e-roker nu ook al anderen schaadt door ze zomaar op slechte gedachten te brengen? Ik weet het niet hoor.’ Ex-roker en nu e-damper Renate Breuer stelt zich vragen bij de bemoeienis van de overheid met iets dat gezonder is gebleken dan roken zelf.

 

Dat (gewoon) roken slecht voor jou en je omgeving is, weet iedereen. Dat je om die reden als roker altijd ongelijk hebt en bijwijlen als paria door het leven moet, ook. Maar dat je als e-roker nu ook al anderen schaadt door ze zomaar op slechte gedachten te brengen? Ik weet het niet hoor. 

Als we zo gaan redeneren, kan het drinken van een glas water een (ex)alcoholist natuurlijk wel eens op het onzalige idee brengen om een fameuze borrel naar binnen te werken en is een kop koffie in het openbaar toch ook wel aanstootgevend voor de medemens met hartritmestoornissen. Om nog maar te zwijgen van het effect dat dit publiekelijk consumeren van een ‘medicijn’ op iemand met de neiging tot verslaving aan geneesmiddelen kan hebben.

Enig voorafgaand discours over deze verregaande betutteling was trouwens volledig aan mij voorbij gegaan. Terwijl in Nederland een rechter toch al tot twee maal toe het verzoek om de e-sigaret als medicament te categoriseren resoluut van tafel veegde. Terecht voerde hij aan dat, indien een elektronische sigaret een medicijn zou zijn, gewone sigaretten ook niet in de winkel horen te liggen. Het betrof, volgens hem, namelijk geen medicament maar een genotsmiddel dat bovendien niet schadelijk is voor anderen zoals zijn analoge voorganger en daarbij stukken gezonder voor de consument zelf.

Even voor diegenen die het in Keulen horen donderen: In een gewone sigaret zitten 4.000 schadelijke stoffen waarvan er 40 kankerverwekkend zijn. In een elektronische sigaret zit één (1) schadelijke stof, namelijk nicotine. Deze stof is weliswaar verslavend, zoals cafeïne dat ook is, maar vooralsnog niet kankerverwekkend. Daarenboven bestaat de ‘rook’ die wordt uitgeblazen uit damp van verwarmde glycerine die je ook terugvindt in voedingswaren.

Nu zou ik nooit beweren dat roken goed voor je is, maar is de realiteit dat veel onverbeterlijke rokers maar niet kunnen of willen stoppen. Alle campagnes ten spijt. Ik vrees dan ook dat deze afschrik-campagnes vooral nut hebben voor mensen die er nooit aan zijn begonnen. Mijn ervaring als elektronische roker is dan ook niet dat ik niet-rokers op het slechte pad breng (die roken namelijk nog steeds niet) maar wel dat ik al verschillende verstokte rokers op het idee van een gezonder alternatief bracht.

Nadat de harde cold turkey ook niet mijn kopje thee bleek, verdiepte ik mij namelijk een half jaar geleden op internet eens in de elektronische sigaret. Geen sinecure want hoewel het ding elders verdacht wordt doodgezwegen, bestaat er online een overvloed aan informatie waarin je nauwelijks het hoofd boven water kunt houden. Maar hoe meer ik las, hoe meer ik leerde en hoe verbaasder ik werd. Zo bleek de eerste e-cig al in 1963 te zijn uitgevonden door een Amerikaan  omdat toen al bekend was hoe schadelijk het roken van tabak is. Alleen werd deze uitvinding vliegensvlug in de doofpot gestopt onder druk van de almachtige tabaksindustrie. Dat had alvast bitter weinig met de volksgezondheid te maken.

En nu deze e-cig, 40 jaar later, alsnog aan een online opmars is begonnen en zelfs de US Food and Drug Administration niet kan aantonen dat er naast nicotine nog andere kwalijke stoffen in een elektronische sigaret zitten, wordt er ineens bedacht dat het een medicament betreft dat bovendien anderen aanzet tot ongezond gedrag. Laten we wel wezen: Sigaretten hebben hun slechte reputatie voornamelijk te danken aan de teer die in tabak zit. In een e-sigaret zit noch tabak noch teer en de rook die eruit komt is dezelfde waterdamp die uit rookmachines komt. Op die manier kan een bezoekje aan een openbare (!) discotheek mensen wellicht ook tot roken aanzetten.

Als de overheid werkelijk begaan was met de gezondheid van mensen zou ze misschien beter eerst deftig onderzoek plegen alvorens een minder schadelijk alternatief voor de die hards onder ons zonder meer te boycotten. Of zullen we anders de cafeïne en alcohol dan ook maar als medicament klasseren? En als we toch bezig zijn, kunnen we misschien meteen alle genotsmiddelen gewoonweg afschaffen en een algehele drooglegging invoeren. Opgeruimd staat netjes en een dubbele moraal werkt toch maar verwarrend.

Ja, roken is slecht voor je. Maar dat is betutteling ook.

Renate Breuer

Noot van de redactie: e-roken is niet bedoeld voor kinderen en niet-rokers. Het is een gezonder alternatief voor rokers. 

 

De invloed en macht van de farmaceutische industrie, volgens journalist David Smith. 
Renate Breuer is overigens niet de enige die zich vragen stelt bij de bemoeienis van overheden als het om de e-sigaret gaat. Wij vonden een bijzonder interessant artikel, Up in Smoke – Distrust of E-cigarette cement Big Pharma’s Monopoly, van de hand van de Britse  journalist David Smith, dat onlangs verscheen op de website van Economy Watch. Smith stelt zich als journalist allerlei vragen bij de intensieve lobby én de invloed en macht van zowel de farmaceutische- als de tabaksindustrie op politieke machthebbers. Die weren zich als een duivel in een wijwatervat tegen iets dat zoveel miljoenen levens zou kunnen redden. Dat laatste is onlangs bevestigd door onafhankelijk onderzoek van Franse artsen, die tientallen vloeistoffen (die worden gebruikt bij het e-roken) onderzochten en geen enkele schadelijke stof hebben gevonden.  

Renate Breuer schrijft, werkt voor televisie en volgt momenteel een opleiding lifecoach. Haar eerste roman ‘Sletten & prinsessen verscheen in 2008. In 2011 werd haar tweede boek ’13.’ gepubliceerd. Ook heeft ze een carrière opgebouwd als ervaren producer en doorgewinterde televisiemaker. Verder blogt ze op www.renatebreuer.com. Regelmatig verschijnen haar columns ook op ziezózon.