Het Grote Geluk

Het Grote Geluk

‘Had het Grote Geluk vanmiddag te gaan wandelen in de Hobokense Polders. Wordt dit gebied elk jaar mooier, of ben ik ‘t? Vlinders probeerden hun nieuwe vleugels uit, oerrunderen genoten van een wellness-middag in de zon. Sjokkende meisjes vastgeplugd aan hun aaifoon... De zon was verrassend warm. Ik deed m’n tie sjurt uit en liet m’n tieten genieten…’
Kees Meerman, een Nederlander die wortel heeft geschoten in Antwerpen, maar vooral een singersongwriter, theaterdocent, over domweg gelukkig zijn.

Lente!

Lente!

‘Op ontdekkingstocht langs vele mooie plekjes als mogelijke locaties voor TerraPaviljoen, zag ik daar in the middle of nowhere een schitterende vuurtoren met genoeg asfalt eromheen als standplaats. Mijn dochters waren mee, want het was ‘leraren-studiedag’, dus dan hebben alle kinderen ook vrij. En daar onder die vuurtoren stonden twee auto’s. Eén leeg, de ander wiebelend met twee personen er in.’ Femke Terra wordt geconfronteerd met enkele ongemakkelijke vragen van haar dochters. Over seks.

Ben jij een karper, een haai of een dolfijn?

Ben jij een karper, een haai of een dolfijn?

De wereld verandert, organisaties veranderen… maar veranderen mensen ook? In hoeverre ben je in staat met die veranderingen om te gaan? Pas je je aan? Verzet je je? Vecht je? Ontken je? Duik je? Huub Narinx, die je misschien kent van zijn inspirerende lezingen voor zakenmensen en zijn boek V.I.A.G.R.A. management, legt uit wat veranderingen met ons kunnen doen.

Liefdesbrief aan jezelf

Liefdesbrief aan jezelf

“En als je er nu eens voor gaat zitten om een liefdesbrief te schrijven,” opperde ik aan een vriendin. Op dat moment verteerd door een onbeantwoorde liefde.
“Maar dan niet aan die ander. Wel aan jezelf,” voegde ik er aan toe. Renate Breuer, schrijfster en columniste, geeft liefdesadvies. Of: hoe leer je van jezelf te houden.

Uit een onbezorgd kinderleven (3)

Uit een onbezorgd kinderleven (3)

Het voorjaar kwam en het werd zomer. Was het een jaar later of waren het er toch twee? Onverwacht, volkomen onverwacht, veranderde de sfeer in huis. Tante Neelke werd levendiger, ze was opgewekter als we door het dorp liepen, op weg naar de een of de ander. “Volgende week, over een paar dagen, morgen al”. Ze was daar heel pertinent in en inderdaad, deze keer had ze gelijk. Komt er aan al die moederloze dagen een eind? Komt moeder Paula eindelijk weer naar huis, naar haar kinderen? Het laatste deel van Uit een onbezorgd kinderleven.