Hedwig in Frankrijk: Abrupt

Hedwig in Frankrijk: Abrupt

Ik zit nu in mijn kamer van de afgelopen acht weken, met de zon in m’n rug. Morgen rond deze tijd ben ik thuis, in Nederland. Een week eerder dan verwacht. Ik weet nog dat ik voor vertrek wel eens dacht: “Wat nou als één van mijn grootouders overlijdt, precies in de twee maanden dat ik weg ben?” Maar dat was eigenlijk een vraag van dezelfde soort als “Wat neem ik mee als mijn huis in brand zou staan?”: zo’n vraag die wel eens in je opkomt ‘s avonds laat wanneer je probeert te slapen en waar je ook een goede tien minuten over nadenkt, maar uiteindelijk toch van denkt dat het niet écht zal gebeuren. Totdat dat wel zo is.

Hedwig in Frankrijk (3): Stukje bij beetje

Hedwig in Frankrijk (3): Stukje bij beetje

‘Ik liet hem geloven dat ik voor maar één week in Montpellier was (is niet zo), dat ik uit Engeland kwam (ook niet waar) Pas toen hij vroeg in welke stad ik woonde, zei ik semi-verbaasd,Oooh mais non, je suis hollandaise.., waarna hij dacht dat ik Iers was) en dat ik inderdaad veel vrienden had op de taalschool (ook niet waar). Sébastien liet me gelukkig snel weer met m’n boek, maar het maakte me wel blij om te merken dat ik hem grotendeels begreep en kon antwoorden.’
De Nederlandse Hedwig (21) verblijft in april en mei in de Zuidfranse stad Montpellier. Om de taal te leren. Zodat ze straks meer kan bestellen dan een croissantje of een omelette du fromage. Vandaag deel 3. 

Homo

Homo

‘Het woord homo is een fonetische ramp, slecht gekozen en heeft een gigantisch pakket aan vooroordelen waar ik niks van mezelf in terugvind. Zo van: ‘hier is een doos en daar mag jij in leven,’ ‘dit is wie jij bent,’ ook al voelt dat niet zo. Er is ook de constante onderhuidse, onuitgesproken boodschap aanwezig alsof jij ‘afwijkend’ zou zijn, een tekortkoming zou hebben. Terwijl het eerder een extra kleur is, een geschenk aan de mensheid.’
Kees Meerman, een Nederlander die wortel heeft geschoten in Antwerpen, maar vooral een singersongwriter, theaterdocent, over hoe wij nog veel kunnen leren van de inheemse inwoners van Amerika die transgenders en homohuwelijken altijd volledig accepteren.

Tags : columns, mensen, taal
Hedwig in Frankrijk (2): Alle begin is moeilijk

Hedwig in Frankrijk (2): Alle begin is moeilijk

‘Het is pas dag drie, maar het voelt alsof ik hier al weken zit. Vandaag is ook de eerste dag dat ik écht blij ben dat ik ben gegaan en dat ik er nu zit. Want wat vervloekte ik mezelf zondag op Schiphol, dat ik had bedacht dat ik het wel zou durven om (twee keer) te gaan vliegen terwijl als er ook maar íets is waar ik bang voor ben, het wel vliegen is.  
De Nederlandse Hedwig (21) verblijft in april en mei in de Zuidfranse stad Montpellier. Om de taal te leren. Zodat ze straks meer kan bestellen dan een croissantje of een omelette du fromage. Hoe vergaat het haar daar de eerste dagen? Vandaag deel 2.

Hedwig in Frankrijk: Nog één dag

Hedwig in Frankrijk: Nog één dag

‘Morgen is het zover. Om half 11 vertrek ik richting het zuiden, om er voor minstens twee maanden te blijven. Ik wissel af in enige voorpret (het gaat eindelijk gebeuren) en een naar onderbuikgevoel en spanning (wat doe ik mezelf aan!?)…De Nederlandse Hedwig (21) verblijft in april en mei in de Zuidfranse stad Montpellier. Om de taal te leren. Zodat ze straks meer kan bestellen dan een croissantje of een omelette du fromage. Maar waar is ze aan begonnen?