Tag: columns

  • Hedwig in Frankrijk: Abrupt

    27-05-2017
    Redactie

    Ik zit nu in mijn kamer van de afgelopen acht weken, met de zon in m’n rug. Morgen rond deze tijd ben ik thuis, in Nederland. Een week eerder dan verwacht. Ik weet nog dat ik voor vertrek wel eens dacht: “Wat nou als één van mijn grootouders overlijdt, precies in de twee maanden dat ik weg ben?” Maar dat was eigenlijk een vraag van dezelfde soort als “Wat neem ik mee als mijn huis in brand zou staan?”: zo’n vraag die wel eens in je opkomt ‘s avonds laat wanneer je probeert te slapen en waar je ook een goede tien minuten over nadenkt, maar uiteindelijk toch van denkt dat het niet écht zal gebeuren. Totdat dat wel zo is. lees meer

  • Hedwig in Frankrijk (3): Stukje bij beetje

    'Ik liet hem geloven dat ik voor maar één week in Montpellier was (is niet zo), dat ik uit Engeland kwam (ook niet waar) Pas toen hij vroeg in welke stad ik woonde, zei ik semi-verbaasd,Oooh mais non, je suis hollandaise.., waarna hij dacht dat ik Iers was) en dat ik inderdaad veel vrienden had op de taalschool (ook niet waar). Sébastien liet me gelukkig snel weer met m’n boek, maar het maakte me wel blij om te merken dat ik hem grotendeels begreep en kon antwoorden.'
    De Nederlandse Hedwig (21) verblijft in april en mei in de Zuidfranse stad Montpellier. Om de taal te leren. Zodat ze straks meer kan bestellen dan een croissantje of een omelette du fromage. Vandaag deel 3. 
     lees meer

  • Homo

    26-04-2017
    Redactie
    Homo

    'Het woord homo is een fonetische ramp, slecht gekozen en heeft een gigantisch pakket aan vooroordelen waar ik niks van mezelf in terugvind. Zo van: ‘hier is een doos en daar mag jij in leven,’ 'dit is wie jij bent,’ ook al voelt dat niet zo. Er is ook de constante onderhuidse, onuitgesproken boodschap aanwezig alsof jij 'afwijkend' zou zijn, een tekortkoming zou hebben. Terwijl het eerder een extra kleur is, een geschenk aan de mensheid.'
    Kees Meerman, een Nederlander die wortel heeft geschoten in Antwerpen, maar vooral een singersongwriter, theaterdocent, over hoe wij nog veel kunnen leren van de inheemse inwoners van Amerika die transgenders en homohuwelijken altijd volledig accepteren.
     lees meer

    Tags: columns, mensen, taal
  • Hedwig in Frankrijk (2): Alle begin is moeilijk

    'Het is pas dag drie, maar het voelt alsof ik hier al weken zit. Vandaag is ook de eerste dag dat ik écht blij ben dat ik ben gegaan en dat ik er nu zit. Want wat vervloekte ik mezelf zondag op Schiphol, dat ik had bedacht dat ik het wel zou durven om (twee keer) te gaan vliegen terwijl als er ook maar íets is waar ik bang voor ben, het wel vliegen is.  
    De Nederlandse Hedwig (21) verblijft in april en mei in de Zuidfranse stad Montpellier. Om de taal te leren. Zodat ze straks meer kan bestellen dan een croissantje of een omelette du fromage. Hoe vergaat het haar daar de eerste dagen? Vandaag deel 2.
     lees meer

  • Hedwig in Frankrijk: Nog één dag

    'Morgen is het zover. Om half 11 vertrek ik richting het zuiden, om er voor minstens twee maanden te blijven. Ik wissel af in enige voorpret (het gaat eindelijk gebeuren) en een naar onderbuikgevoel en spanning (wat doe ik mezelf aan!?)...De Nederlandse Hedwig (21) verblijft in april en mei in de Zuidfranse stad Montpellier. Om de taal te leren. Zodat ze straks meer kan bestellen dan een croissantje of een omelette du fromage. Maar waar is ze aan begonnen? lees meer

  • Het Grote Geluk

    10-04-2017
    Redactie
    Het Grote Geluk

    ‘Had het Grote Geluk vanmiddag te gaan wandelen in de Hobokense Polders. Wordt dit gebied elk jaar mooier, of ben ik 't? Vlinders probeerden hun nieuwe vleugels uit, oerrunderen genoten van een wellness-middag in de zon. Sjokkende meisjes vastgeplugd aan hun aaifoon... De zon was verrassend warm. Ik deed m'n tie sjurt uit en liet m'n tieten genieten...'
    Kees Meerman, een Nederlander die wortel heeft geschoten in Antwerpen, maar vooral een singersongwriter, theaterdocent, over domweg gelukkig zijn. lees meer

  • Lente!

    29-03-2016
    Redactie
    Lente!

    'Op ontdekkingstocht langs vele mooie plekjes als mogelijke locaties voor TerraPaviljoen, zag ik daar in the middle of nowhere een schitterende vuurtoren met genoeg asfalt eromheen als standplaats. Mijn dochters waren mee, want het was ‘leraren-studiedag’, dus dan hebben alle kinderen ook vrij. En daar onder die vuurtoren stonden twee auto’s. Eén leeg, de ander wiebelend met twee personen er in.' Femke Terra wordt geconfronteerd met enkele ongemakkelijke vragen van haar dochters. Over seks. lees meer

  • Ben jij een karper, een haai of een dolfijn?

    De wereld verandert, organisaties veranderen... maar veranderen mensen ook? In hoeverre ben je in staat met die veranderingen om te gaan? Pas je je aan? Verzet je je? Vecht je? Ontken je? Duik je? Huub Narinx, die je misschien kent van zijn inspirerende lezingen voor zakenmensen en zijn boek V.I.A.G.R.A. management, legt uit wat veranderingen met ons kunnen doen. lees meer

  • Liefdesbrief aan jezelf

    17-01-2016
    Renate
    Liefdesbrief aan jezelf

    “En als je er nu eens voor gaat zitten om een liefdesbrief te schrijven,” opperde ik aan een vriendin. Op dat moment verteerd door een onbeantwoorde liefde.
    “Maar dan niet aan die ander. Wel aan jezelf,” voegde ik er aan toe. Renate Breuer, schrijfster en columniste, geeft liefdesadvies. Of: hoe leer je van jezelf te houden. lees meer

  • Uit een onbezorgd kinderleven (3)

    Het voorjaar kwam en het werd zomer. Was het een jaar later of waren het er toch twee? Onverwacht, volkomen onverwacht, veranderde de sfeer in huis. Tante Neelke werd levendiger, ze was opgewekter als we door het dorp liepen, op weg naar de een of de ander. “Volgende week, over een paar dagen, morgen al”. Ze was daar heel pertinent in en inderdaad, deze keer had ze gelijk. Komt er aan al die moederloze dagen een eind? Komt moeder Paula eindelijk weer naar huis, naar haar kinderen? Het laatste deel van Uit een onbezorgd kinderleven. lees meer

  • Homo no problemo

    08-09-2015
    Redactie
    Homo no problemo

    Mijn ouders zijn niet uit elkaar, maar toch ook weer wel. Ik vergelijk het voor mezelf vaak met een pleister: die kun je er óf meteen aftrekken, of stukje bij beetje. In de meeste gevallen is er bij een scheiding sprake van het eerste, ook wanneer één van de ouders uit de kast komt. Hedwig over hoe het is om een homo-ouder te hebben. lees meer

  • Uit een onbezorgd kinderleven (2)

    'Rens besefte het minder, ik miste mijn moeder en begreep niet waarom ze niet thuis kwam. Dat ene jaar, het duurde eindeloos. Tante Lena was dood, moeder en zusje van de ene op de andere dag verdwenen.' Een verhaal in drie delen dat je meevoert naar een onbezorgde jeugd die plotseling wordt verstoord. Vandaag deel 2. lees meer

  • Uit een onbezorgd kinderleven (1)

    'Midden in de nacht zat ik met mijn kleine broertje Rens op de grote bank aan tafel bij de buren, bij tante Bil, kort voor Sybilla. We waren even tevoren uit bed geplukt, terwijl in huis iedereen door elkaar rende en opgewonden riep. In die chaos kwam de nuchtere constatering: “Eerst ‘s die twee kleintjes de deur uit!” En weg waren we, Rens en ik. Nog half slapend werden we bij onze buren gebracht.' Hoe een onbezorgd kinderleven van de ene op de andere dag nooit meer hetzelfde zal zijn. Een verhaal in drie delen dat je meevoert naar een naoorlogse jeugd. lees meer

  • Versnelling

    03-08-2015
    Claudine
    Versnelling

    De bloemen aan de rand van het veld zijn niet langer bloemen maar kleurvlekjes, of beter gezegd rode en witte strepen.* Niet de woorden van een formule 1-coureur, maar geschreven door Victor Hugo in 1837. Dit terwijl een trein toen niet veel harder reed dan 50 kilometer per uur. Veel te snel, vond men. 'Te voet kon men toch veel meer genieten van de reis?' Sindsdien zijn we alleen nog sneller gaan leven. Maar tegen welke prijs? En genieten we onderweg eigenlijk nog wel?  lees meer

    Tags: columns, leven, reizen
  • Een beetje gelijk

    26-03-2015
    Redactie
    Een beetje gelijk

    Met veel interesse volg ik de reacties op de gewaagde woorden van Bart De Wever in Terzake eerder deze week. Voor alle duidelijkheid : ik ben een 44-jarige Chinese, tweede generatie en heb de Belgische nationaliteit. Yumi Ng studeerde politieke wetenschappen, werkte als HR-manager bij diverse multinationals en legt momenteel de laatste hand aan haar eerste roman. Ze reageert op de controverse rond de uitspraken van Antwerps burgemeester Bart De Wever. lees meer

    Tags: columns, media, mensen
  • Wisselen

    16-02-2015
    Redactie
    Wisselen

    “Ben jij voor mij een huis aan het sparen?”, vraagt mijn jongste van zes. Huh? Hoor ik dat goed? “Nee, natuurlijk niet,” zeg ik. Zij helemaal vol verbazing: “Oh? En hoe moet ik dan later een huis kopen?” Hahahaha… “Nou, wat denk je ervan te gaan werken voor je geld en dan een huis te kopen?” Femke Terra en haar dochter hebben een goed gesprek. Over later.  lees meer

  • Intuïtie

    12-01-2015
    Redactie
    Intuïtie

    'Natuurlijk wist ik wat intuïtie was, dacht ik. Alleen raakte ik steeds hopeloos verstrikt tussen al mijn tegenstrijdige gevoelens en die malende gedachten die elkaar sowieso voortdurend tegenspraken.' Renate Breuer, lifecoach en schrijver, over het gevecht om simpelweg naar je intuïtie te luisteren. lees meer

  • Braaf

    14-10-2014
    Redactie
    Braaf

    “Mamaaa, moet je kijken! Dat kind heeft een hondenriem om. Zielig, zeg!” Ik negeer haar, maar zie de man al enigszins rood aanlopen. “Mama kijk nou even! Die papa denkt dat zijn kind een hond is. Waarom doet-ie dat kind nou een riem om, zou die niet weten dat het een mens is?,” gooit ze er nog een schepje boven op. Inmiddels zes jaar, maar best wijs voor haar leeftijd. Ik kan maar beter antwoorden, anders blijft ze roepen dat ik moet kijken en om mijn mening vragen. Femke Terra over brave honden, opgejaagde konijnen en kinderen aan een riempje. lees meer

  • Stoner & Girls

    11-08-2014
    Renate
    Stoner & Girls

    “Zijn deze stoelen nog vrij?” Met tegenzin keek ik op. Moest dat nu echt? Twee meisjes stonden me vragend aan te kijken. “Ja, hoor,” antwoordde ik vergevingsgezind. Ze zagen er zo ontwapenend en jong uit. “Je mag de stoelen best meenemen,” zei ik nog. En voegde er aan toe: “Privacy-gewijs en zo. Ik wil jullie gesprek niet afluisteren.” 

    Renate Breuer hoort desondanks wat ze aanvankelijk liever niet wilde horen, omdat ze wil lezen. Onderhoudend is het wel. Zo'n gesprek over de liefde tussen twee jonge en ontwapende meisjes. lees meer

  • Mijn writer’s block

    27-07-2014
    Redactie
    Mijn writer’s block

    'Ook voor de rest liggen de potentiële onderwerpen voor het grijpen. Maar ik voel aan mezelf dat het dan op dit moment meestal zou gaan over dingen waar ik me aan erger. En ik heb niet de ambitie om te veranderen in een digitale klaagmuur. Al hoop ik dat iedereen begrijpt dat de wereld waar wij in leven het mij ook niet gemakkelijk maakt om de mooie dingen te blijven zien.'
    Een vlijmscherpe column over hoe de gebeurtenissen in de wereld een schrijver kunnen verlammen, in plaats van inspireren.
     lees meer